Na afloop van de wedstrijd kwam de laatste man van de tegenpartij onze kleedkamer binnen. Iets te zwaar, niet meer zo wendbaar, een bekend beeld in onze competitie. Hij stond tussen de vuilniszakken waarin wij na afloop onze tenues verzamelen. Kousen, broeken en shirts apart, dat scheelt uitzoeken.
‘Sorry jongens,’ zei hij. 

 

Verder lezen.

Mijn broer heeft een huis gekocht. De laatste bewoner, een doe-het-zelver zonder talent, woonde er ruim zestig jaar. Het eerste wat mijn broer deed toen hij de sleutel van het huis had, was een sloophamer kopen. En een breekijzer. Toen regelde hij een aanhangwagen. Slopen is leuk. Het gaat wat ver om hetzelfde te zeggen van het afvoeren van sloophout en puin.

 

Verder lezen

‘Elke documentaire schuurt een beetje,’ zei Nicole. ‘Dus daar ga ik naar op zoek.’ Ze keek me aan en wachtte op mijn reactie. Misschien dacht ze dat ik geschrokken was, omdat ik vanwege het boek dat ik aan het schrijven ben centraal sta in haar project. Ik antwoordde dat alle kunst gaat over conflict en geworstel. Ze vroeg of ik wat meer kon vertellen over mijn ideeën, maar ik wist niet zo goed waar ze naar op zoek was.

 

Verder lezen

Lieve Lotte, Elke week breng ik je naar zwemles en dan wacht ik met je zus in de kantine tot je klaar bent. Het is onder vaders en moeders heel gebruikelijk om te klagen over de zwemles van hun kinderen. Daar moet je je maar niets van aantrekken. Ouders die de schoonheid niet zien in de blijde worsteling van hun kind om iets onder de knie te krijgen, zijn een beetje in de war.  

 

Verder lezen...

Ik zat in de trein tegenover een jongen en een meisje. De jongen nam anderhalve stoel in beslag. Daar kon hij door zijn postuur niets aan doen. Toch vond ik dat hij wel iets minder vanzelfsprekend zo breed had kunnen gaan zitten. Ik verwachtte een verontschuldiging, al was het maar een ongemakkelijk lachje. Blijkbaar vind ik het moeilijk om mensen de ongemakken te vergeven die ze ongewild veroorzaken, vooral wanneer ze er zelf juist heel gemakkelijk aan voorbij gaan. Ik vroeg me af of die gedachte van mij een slecht mens maakte.

 

Verder lezen...

Het was dus een graadje of twintig in Rome. Ik dacht daar mee te beginnen, omdat ik jullie graag even de ogen uitsteek, zo tijdens deze kerstdagen. Dat brengt me meteen op het volgende: kerstmis en Rome, dat is gek genoeg een wat afstandelijke combi. Je zou denken, met die Paus en alles, dat het daar zo’n beetje is uitgevonden. Maar nee dus. Kerst en Rome, mijn Maureen moest bij terugkomst in Nederland verbaasd erkennen dat het kerstgevoel nog een beetje ontbrak.

 

Verder lezen...

Misschien moet ik er ook niet aan beginnen. Aan een verhaal over de openbare zwemles van Lotte. Het is een vrij voorspelbaar verhaal over druk en klam en mensenkinderen, alsjeblieft, voor wie is dit bedacht? Het is ook een verhaal over een vader, that would be me, die ontzettend trots zijn duim op steekt als ze vol verwachting opkijkt na de vijf meter onduidelijk spartelen die ze er ogenschijnlijk zonder ongelukken heeft afgebracht.

 

Verder lezen...

Op de trap naar de metro stonden twee meisjes te praten in de zon. Kapperschool, dacht ik meteen. In de straat achter mijn kantoor bevindt zich de Amsterdam Beauty College, dus er staan voor mijn kantoor wel vaker jonge vrouwen die (a) veel haar hebben (b) betrekkelijk veel aandacht besteden aan hun nagels en wenkbrauwen en (c) niet teveel problemen hebben met het via strakke kleding tonen van hun weelderige lichaamsvormen.

 

Verder lezen...

e man die de deur van de lift voor me open hield droeg Teva-sandalen over zijn grijze sokken. Ik weet niet wat ik bedenkelijker vond, die sandalen, die sokken, of het feit dat hij de liftdeur zo lang voor mij open hield. Zeggen dat ik een beetje liep te stuntelen bij de toegangspoortjes, is hetzelfde als zeggen dat Nigel de Jong ‘soms misschien wat stevig een duel aan gaat’.

 

Verder lezen...  

Afgelopen zondag heb ik gevoetbald. Bij het betreden van het complex viel me een klaterend applausje van mijn teamgenoten ten deel. Navraag leerde dat de aanvoerder een afzegging had ontvangen via anonieme sms, en dat de algehele consensus was dat ik de afzender wel zou zijn. Ik knikte, want ik snapte die gedachtegang wel.

 

Verder lezen...